«لغت نامه دهخدا»
[جِ] (ع اِ) کودکی دختران. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). فتوت. (اقرب الموارد). جَراء. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). رجوع به جراء شود. || جِ جَرو و جِرْوْ. (منتهی الارب). به معنی سگ بچگان. رجوع به جرو شود. || (مص) با هم رفتن. || مناظره کردن در سخن. || به رفتار آمدن اسب. || به وقوع آمدن کار. (منتهی الارب).