جرائر

«لغت نامه دهخدا»

[جَ ءِ] (ع اِ) جِ جَریره. به معنی گناه. (از منتهی الارب) (دهار) (آنندراج). و رجوع به جریره شود : تلافی جرائر و جرائم برادر به اخلاص تودد و ایثار تقرب متقبل شد. (ترجمهء تاریخ یمینی ص392). با کمال عزت و قدرت و جلال کبریا و عظمت بر جرائر و جرائم بندگان عاصی پردهء ستر فروگذارد. (ترجمهء تاریخ یمینی ص124).