جرائض

«لغت نامه دهخدا»

[جُ ءِ] (ع ص) سطبر بزرگ شکم. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج). شکم بزرگ. (از ذیل اقرب الموارد). || درشت و سخت. (از ذیل اقرب الموارد). ستبر و سخت. (از شرح قاموس) :
یَتبعها ذوکدنهٍ جرائض
لخشب الطّلح هَصور هائض
بحَیث یَعتشّ الغرابُ البائض.
(از ذیل اقرب الموارد).
|| (اِ) شیر. (منتهی الارب) (آنندراج). شیربیشه. (ناظم الاطباء) (از شرح قاموس).
- جمل جرائض؛ شتر بسیارخوار که درخت را بدندان گرفته ببرد. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (ذیل اقرب الموارد). ج، جَرائِض. (ذیل اقرب الموارد) (منتهی الارب) (ناظم الاطباء).