جراحتگاه

«لغت نامه دهخدا»

[جِ حَ] (اِ مرکب) جای جراحت: ستیم آن ریم باشد که چون بر جراحتگاه فراهم آید خون فاسد درون وی ریم گردد. (حاشیهء فرهنگ اسدی نخجوانی) :
دل تنگم جراحتگاه مژگان تو بود امشب
که نیلی کرد سیلی های اشکم روی دریا را.
میرزامعزفطرت (از آنندراج).