«لغت نامه دهخدا»
[جُ ءِ] (ع ص، اِ) سخت بسیارخوار که درخت را به دندان گرفته ببرد. (از متن اللغه). شتر بسیارخوار که درخت را به دندان گرفته ببرد آنرا. (از منتهی الارب). جُرائض. (از متن اللغه). || شتر بزرگ. (از متن اللغه).