جرامیز

«لغت نامه دهخدا»

[جَ] (اِخ) موضعی است به یمامه. (معجم البلدان) :
تحمل من ذات الجرامیز اهلها
و قلص عن نهی القرینه حاضره
تربعن روض الحزن حتی تعاورت
سهام السفا قریانه و ظواهره
مضرس بن ربعی (از معجم البلدان).