«لغت نامه دهخدا»
[جَ رِ ءَ] (ع اِ) خانه ای که در آن ددان را شکار کنند. (منتهی الارب). جَرائی. (منتهی الارب). در قطر المحیط جرئیه به این معنی ضبط شده و جمع آن جرائی است که در بالا ذکر شد و شاید یکی مصحف دیگری است.