جربان

«لغت نامه دهخدا»

[جُ رُبْ با] (ع اِ) جِرِبّان در تمام معانی. (منتهی الارب) (اقرب الموارد) (المعرب). رجوع به جِرِبّان شود.
- جربان الثوب؛ گریبان پیراهن. مؤلف وفیات الاعیان آرد: جربان الثوب؛ و آن خرقه ای عریض است که بر روی یقه قرار دارد و پشت گردن را می پوشاند و آن فارسی معربی است. (وفیات الاعیان ج2 ص 97).
- جربان الدرع؛ گریبان آن. (المعرب). رجوع به جِرِبّان شود.
- جربان السیف؛ تیزی شمشیر. (منتهی الارب). رجوع به جِرِبّان شود.
-جربان القمیص؛ گریبان. (از منتهی الارب). رجوع به جِرِبّان شود.