«لغت نامه دهخدا»
[جُ] (اِخ) حسین بن حسن مکنی به ابوالمحاسن. محدث دانشمند و مفسر فاضلی بود. وی از معاریف علمای امامیه محسوب میشد. او را است: جلاء الاذهان فی تفسیرالقرآن. این تفسیر به فارسی است و حاوی اخبارائمه و روایات امامیه می باشد. و از ریاض نقل شده است که محتمل است، تفسیرجلاء الاذهان مذکور همان باشد که بتفسیر گازر مشهور است و بنابر این گازر یا سید گازر لقب همین شیخ ابوالمحاسن حسین بن حسن جرجانی است. از این گذشته در بعض مجلدات تفسیر مذکور تفسیر گازر ضبط شده است. از آن جمله در فهرست کتابخانهء مدرسه سپهسالار تهران این عبارت از یکی از مجلدات تفسیرمزبور نقل است: تمت المجلده الثانیه من تفسیرالقرآن مسمی بجلاء الاذهان و جلاء الاحزان المنسوب الی ابوالمحاسن الحسین المشهور بگازر نور قبره علی ید...الخ. و از ریاض العلماء نقل است که وی از اکابر علمای امامیه و معاصر علامهء حلی بوده و کتاب تکمله السعادات فی کیفیته العبادات المسنونات بزبان پارسی از تألیفات اوست که در سال 822 ه . ق. از تألیف آن فراغت یافته و در این جا نام و مشخص دیگری ذکرنشده است. نگارنده گوید به احتمال قوی این ابوالمحاسن جرجانی صاحب کتاب تکملهء همان ابوالمحاسن مذکور است که کتاب تفسیر جلاء الاذهان از اوست. یک نسخهء خطی از این تفسیرکه دو مجلد اول و دوم آن است بشماره 2036 و یک نسخهء خطی دیگر که دو مجلد آخر تفسیر مزبور است بشماره 1938 در کتابخانه مدرسهء سپهسالار تهران مضبوط است. (از ریحانه الادب).