«لغت نامه دهخدا»
[جُ] (اِخ) عبدالله بن عدی بن عبدالله بن محمد معروف به ابن قطان حافظ و مکنی به ابواحمد. از ائمه حدیث در عصر خود بشمار بود. وی از اسکندریه تا سمرقند را در طلب حدیث بمسافرت پرداخت او از عبدالرحمان نسایی و جز او روایت کرد و ابوعبدالله حاکم از وی روایت دارد و تصانیف مشهوری از او بجا مانده است. او در اول ماه ذی قعده سال 277 ه . ق. بدنیا آمد و در همین سال ابوحاتم رازی درگذشت. جرجانی در اول ماه جمادی الاخره بسال سیصد وشصت و پنج ه . ق. درگذشت و ابوبکر اسماعیلی در جرجان بر جنازه او نماز گزارد. (از لباب الانساب). یاقوت حموی آرد: عبدالله بن عدی بن عبدالله بن محمد بن مبارک معروف به ابن قطان مکنی به ابواحمد وی از ائمهء محدثان و حافظان حدیث بشمار میرفت. و بسیار روایت داشت و برای جمع آوری احادیث سفرهای بسیار کرد چنانکه به مصر و دمشق رفت و رحلهء اول او در سال 297ه . ق. و رحلهء دوم وی درسال 305 ه . ق. روی داد در دمشق از محمد بن خزیم و عبدالصمدبن عبدالله بن ابی زید و ابراهیم بن دحیم و احمدبن عمیربن حوصا و جز آنان حدیث شنید و در حمص از هبیل بن محمد و احمدبن ابی الاخیل و زیدبن عبدالله مهرانی و در مصر از ابویعقوب اسحاق منجنیقی و در صیدا از ابومحمد معافابن ابوکریمه و در صور از احمدبن بشربن حبیب صوری و در کوفه از ابوالعباس بن عقده و محمد بن حصین بن حفص و در بصره از ابوخلیفه جمحی و در عسکر از عبدان اهوازی و در بغداد از ابوالقاسم بغوی و ابومحمدبن صاعد و در بعلبک از ابوجعفر احمدبن هاشم حدیث استماع کرد. و ابوالعباس بن عقده که از شیوخ است و حمزه بن یوسف سهمی و ابوسعد مالینی از وی روایت کنند. او مصنف و حافظ و ثقه بود و در ثقه بودن جرح شد حمزه گوید: از دارقطنی ملتمس شدم که کتابی دربارهء محدثان ضعیف تصنیف کند. او در جواب گفت: مگرکتاب ضعفای ابن عدی را ندارید گفتم بلی. او گفت: کتاب ابن عدی تألیف کاملی است که نمیتوان بر آن چیزی افزود. همین حمزه گوید: ابن عدی پس از مسافرت بمصر و شام کتابی بنام «الکامل » دربارهء محدثان ضعیف نوشت. وی احادیث مالک بن انس و اوزاعی و سفیان ثوری و شعبه و اسماعیل بن ابوخالد و گروهی دیگر از متقدمات را جمع آوری کرد. و کتابی بنام «الابصار» دربارهء تألیف مزنی تصنیف کرد. بهرحال صاحب ترجمه در زمان خود متفرد بود و احادیثی را منحصراً در اختیار داشت که آنها را بفرزندان خود، عدی، ابوزرعه و ابومنصور سپرد و تنها آنان احادیث مزبور را از پدر خود روایت کردند. وی در ماه ذی قعده سال 277 ه . ق. بدنیا آمد و در غرهء جمادی الاخرسال 365 ه . ق. شب شنبه درگذشت و ابوبکر اسماعیلی بر او نماز کرد و جنازهء وی در جنب مسجد کوزین بخاک سپرده شد. (از معجم البلدان). و رجوع به ابن عدی در همین لغت نامه شود.