«لغت نامه دهخدا»
[جَ حِ هِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) باززدن گواه. (دستوراللغه). گواهی بعدم عدالت او. مقابل تعدیل شاهد. ذکر اموری که فسق شاهد را حکایت کند و شهادت او را بی اثر گرداند. و رجوع بجرح شود.