جرس آسا

«لغت نامه دهخدا»

[جَ رَ] (ص مرکب) همانند جرس. || آواز همانند جرس :
چون جرس دار نجیبان ره یثرب سپرند
ساربان را همه الحان جرس آسا شنوند.
خاقانی.