«لغت نامه دهخدا»
[جَ رَ بَ تَ] (مص مرکب)بستن زنگ بشتران هنگام حرکت کاروان : غلغل زنجیر مجنون ناقه را دارد برقص ساربان چندین جرس بیهوده برجمازه بست. فیضی اکبرآبادی. - جرس بر گلو بستن؛ آمادهء سفر شدن. (مجموعهء مترادفات). پا برکاب. پا در رکاب. یا خاکی کردن. رخت سفر کشیدن. بار بستن. سفر ساختن. نان در انبان گذاشتن. هر گاه گویند فلانی نان در انبان نهاد؛ مراد آن باشد که سامان سفر کرد. جناح سفر. کفش خواستن. کوس فروکوفتن و برکشیدن و زدن، جل برگاو بستن. دامن برافشاندن. زین بر گاو بستن. عصا و پا افراز پیش نهادن. (از مجموعهء مترادفات ص 17). رجوع به جرس بر محمل بستن و کتاب فوق شود. - جرس بر محمل بستن؛ تهیهء سفر کردن. (بهار عجم) (ارمغان آصفی). جرس بر گلو بستن. (مجموعهء مترادفات). رجوع به این کلمه شود : بر سفرکردن درین زودی دلیل روشن است اینکه از شبنم جرس بر محمل گل بسته اند. صائب (از بهار عجم). جرس مبند بمحمل که ره خطرناک است چو پای ناقه در این دشت کم صدایی به. طالب آملی (از بهارعجم).