جرشیه

«لغت نامه دهخدا»

[جَ رَ شی یَ] (ص نسبی) ناقه جرشیه؛ منسوب است بروستایی به یمن. (از منتهی الارب) (از تاج العروس) :
بکرت به جرشیه مقطوره.
لبید (از تاج العروس).
ابن بری گوید: منسوب بجرش است که نام موضعی است به یمن. (از تاج العروس).