جرعه نوشی

«لغت نامه دهخدا»

[جُ عَ / عِ] (حامص مرکب)حاصل عمل جرعه نوشیدن :
خیال آب خضر بست و جام اسکندر
بجرعه نوشی سلطان ابوالفوارس شد.حافظ.