«لغت نامه دهخدا»
[جَرْ وَ] (ع ص، اِ) زمین سنگناک. (منتهی الارب) (آنندراج) (متن اللغه). || سنگ که با کف از زمین توان برداشتن یا سنگی که سیل آورده و گرد و تابان دیده شود یا آن مقدار که مرد بردارد و کمتر از آن. (از متن اللغه). سنگ آن مقدار که از زمین برداشتن توانند یا عام است. (منتهی الارب) (آنندراج). || نام درنده ای است. (از متن اللغه) (منتهی الارب) (آنندراج). گفتار. (مهذب الاسماء نسخهء خطی). ج، جَراوِل. (منتهی الارب) (آنندراج).