جروکه

«لغت نامه دهخدا»

[جَ] (اِ) کلمه ای است هندی به معنی غرفه. (از آنندراج) :
بر سفرهء شه قلیهء گوناگون بود
چون خشکه پلا و نان ز حد افزون بود
خوانی که ز سفره ای کشند از پی خیر
از پیش جروکه تالب جیحون بود.
ملاطغرا (از آنندراج).