«لغت نامه دهخدا»
[جِرْ رَ] (ع اِ) هیئت کشیدن. (منتهی الارب) (آنندراج) (از اقرب الموارد) (از متن اللغه). || لقمه ای که شتر بدان تعلل کند و بدهان آرد تا وقت علف. (منتهی الارب) (آنندراج) (از اقرب الموارد) (از متن اللغه). || آنچه شتر از گلو برآرد جهت نشخوار. (منتهی الارب) (آنندراج). به معنی نشخوار؛ آنچه چهارپایان گیاه خوار از معده بیرون آورده باز میخایند. به هندی جگال گویند. (غیاث اللغات). نشوار. (یادداشت مؤلف). || گروه مردم که اقامت کنند و باز سفر کنند. (منتهی الارب). گروهی مردم که اقامت کنند و باز سفر گزینند. (آنندراج).