«لغت نامه دهخدا»
[جُ هُ] (اِخ) قبیله ای است از یمن که در حوالی مکهء معظمه فرودآمدند و حضرت اسماعیل در آن قبیله تزوج کرد. (منتهی الارب) (از آنندراج). صاحب صبح الاعشی آرد: طایفهء اول از عرب عاربه طائفهء بنوجرهم بن قحطان است. و این طائفه غیر از طائفهء جرهم اولی است. و آنان ابتدا در یمن سکونت داشتند، سپس به حجاز مهاجرت کردند و در همان جا اقامت گزیدند تا زمانی که ابراهیم با فرزند خود اسماعیل به مکه آمد و همین طایفه در مکه بر آنان وارد شدند و در آنجا توطن اختیار کردند. (از صبح الاعشی ج1 ص315). جدی جاهلی و قدیم است که خود و اعقاب وی بر حجاز حکمران بودند تا زمانی که عمالقه بر آنان چیره شدند و در زمان بنیان گذاشتن خانهء کعبه در مکه امر خانه داری کعبه بدست آنها بود تا اینکه خزاعه بر آنان پیروز شدند و آنها به یمن مهاجرت کردند. (از اعلام زرکلی). و رجوع به انساب سمعانی و تاریخ سیستان صص46 - 47 و عیون الاخبار ج2 ص114 و کتاب التاج ص83 و البیان و التبیین ج1 ص164 و ج2 ص89 و تاریخ گزیده صص33 - 34 و المعجم فی معاییر اشعار العجم و نزهه القلوب ج3 ص3 و قاموس الاعلام ترکی شود.