جری

«لغت نامه دهخدا»

[جَ] (ع ص، اِ) وکیل. || رسول(1). (آنندراج) (غیاث اللغات).
(1) - این کلمه با این ضبط بدین معانی در فرهنگهای دیگر دیده نشد و جری بفتح جیم و تشدید بمعانی فوق آمده است، شاید فارسی زبانان در آن تصرف کرده اند. رجوع به جری مشدد شود.