جریر

«لغت نامه دهخدا»

[جَ] (اِخ) ابن عبدالعزیز یا عبدالمسیح از بنی ضبیعه از طایفهء ربیعه ملقب به متلمس. از شعرای عصر جاهلی و از مردم بحرین است. وی دایی طرفه بن عبد و ندیم عمروبن هند پادشاه عراق بود، سپس عمرو را هجو کرد و او قصد قتل شاعر کرد و جریر به شام گریخت و به ملوک آل جفنه پیوست و در حدود سال 50 قبل از هجرت در بصری از توابع حوران سوریه درگذشت. و سرچشمهء این مثل عربی «اشأم من صحیفه المتلمس» همین شاعر است؛ زیرا وی از طرف عمروبن هند نامه ای برای عامل او در بحرین برد که در آن فرمان قتل شاعر نوشته شده بود. عامل نامه را گشود و برای جریر خواند، پس از آن او را در نهر حیره انداخت ولی نجات یافت. دیوان شعری دارد که آنچه از اشعارش باقی مانده در آن گرد آمده است. این دیوان توسط فولرس(1) مستشرق به آلمانی ترجمه شده است. (از اعلام زرکلی). و رجوع به عقدالفرید شود.
(1) - Vullers.