«لغت نامه دهخدا»
[جُزْءْ] (اِخ) (رمل...) ریگزاری است که دو ماه درازی آن است و بین شجر و یبرین قرار گرفته، و افناء قبایل یمن و معد و عموم بنوخویلدبن عقیل به آنجا وارد میشوند. گویند بدین جهت آنرا بدین نام خوانده اند که در فصل بهار شتران در آنجا به گیاه تر از آب قناعت میکنند، و آب نمی طلبند، و اصمعی گوید: جزء رمل ازآن بنی خویلدبن عامربن عقیل است. (از معجم البلدان).