«لغت نامه دهخدا»
[جَ عِ بَ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) نوعی جزع است که قشر بالا و پایین آن قرمز مایل به سیاه باشد و خطوط سفیدی فاصل میان آن دو قشر است. رجوع به جزع و الجماهر بیرونی ص 176 شود.