«لغت نامه دهخدا»
[جِ] (ع اِ) بهره. (منتهی الارب). بهره و نصیب و قسمت. (ناظم الاطباء) (از آنندراج). نصیب. (اقرب الموارد). بهره ای از خرما. (از متن اللغه).
