«لغت نامه دهخدا»
[جُ زا] (ع اِ) جِ جِزْیَه، بمعنی خراج زمین و آنچه از ذمی گیرند. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب) (آنندراج) (از متن اللغه) (از تاج العروس). جِزی. (منتهی الارب) (آنندراج) (از متن اللغه).