جزیت دادن

«لغت نامه دهخدا»

[جِزْ یَ دَ] (مص مرکب)جزیه دادن. خراج زمین دادن. خراج سرانه دادن ذمی :
چه باید رصدگاه دارا شدن
به جزیت دهی آشکارا شدن.نظامی.
شاه رومی قبای چینی تاج
جزیتش داده چین و روم خراج.نظامی.
بده جزیت از ما ببر کینه را
قلم درمکش رسم دیرینه را.نظامی.
رجوع به جزیه و جزیت شود.