جزی ء

«لغت نامه دهخدا»

[جَ] (ع ص) طعام جزی ء؛ طعام کافی و بسنده. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از متن اللغه).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر