جستن دل

«لغت نامه دهخدا»

[جَ تَ نِ دِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) نبضان. خفقان. زدن قلب. فروریختن دل :
بدانگه که شد هور سوی نشیب
دل شاه ترکان بجست از نهیب.فردوسی.