«لغت نامه دهخدا»
[جَ رَ] (ع ص، اِ) تأنیث جَسْر. ماده شتر بزرگ هیکل. || ناقه جسره؛ شتر مادهء دلاور درگذرنده و پیشی گیرنده. (از منتهی الارب) (از ناظم الاطباء).
