جسرین

«لغت نامه دهخدا»

[جِ] (اِخ) دهی است به دمشق. (منتهی الارب). از قریه های غوطهء دمشق است که ابن منیر در اشعار خود از آن یاد کرده و از آنجمله است :
حی الدیار علی علیاء جیرون
مهوی الهوی و مغانی الخرد العین
مراد لهوی اذ کفی مصرفه
اعنه اللهو فی تلک المیادین
بالنیربین فمقری فالسریر فخم
رایا فجو حواشی جسر جسرین.
(از معجم البلدان).
رجوع به قاموس الاعلام ترکی شود.