جشن شربت خوران

«لغت نامه دهخدا»

[جَ نِ شَ بَ خوَ / خُ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) به اصطلاح لوطیان رفتن آن جماعت است در فصل بهار بالاتفاق به سیر باغ و بزم نشاط آراستن و از کلام علامی فهامی جشن عروسی معلوم میشود. (آنندراج) :
دلم گم شد از جشن خوش مشربش
وزین جشن شربت خوران لبش.
وحید (از آنندراج).