«لغت نامه دهخدا»
[ جَشْ شَ / جُشْ شَ] (ع اِ) جماعتی از مردم که پیش آیند. || آواز درشت با غنه که در آن گرانی و گرفتگی باشد. || (اِمص) درشتی آواز. (منتهی الارب).