«لغت نامه دهخدا»
[جَ] (اِخ) (جعیل) ابن سراقه الغفاری (یا الضمری) یکی از صحابه و از فقراء مسلمین بود که در غزوهء احد و دیگر غزوه های پیغمبر همراه وی بود و در واقعهء قرنطیه یک چشمش کور شد و در سال ششم هجرت که پیغامبر به بنی المصطلق سفر کرد وی را بجانشینی خود در مدینه برگزید. در حق وی احادیثی نقل کرده اند. (قاموس الاعلام).