جعبر

«لغت نامه دهخدا»

[جَ بَ] (اِخ) نام مردی از بنی نمیر که قلعهء جعبر بسبب استیلاء وی بر آن، منسوب بدوست. (منتهی الارب). نام حاکم رقه در زمان القادر بالله. رجوع به مادهء بعد شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر