«لغت نامه دهخدا»
[جَ بَ] (اِخ) نام قلعه یی که حاکم رقه در زمان القادر بالله خلیفهء عباسی ساخت. در رسالهء ملکشاهی آمده که بعهد قادر خلیفه جعبر نامی که حاکم آن دیار (رقه) بوده بر لب فرات محاذی شهر رقه قلعه یی از سنگ خارا ساخته است ... (نزهه القلوب چ لیدن ص 104). قلعه یی است در کنار فرات بین بالس و رقه نزدیک صفین در قدیم موسوم به دوسر بود. مردی کور از بنی قشیر بنام جعبر آنجا را مالک شد پس بنام او معروف به قلعهء جعبر شد. (مراصد الاطلاع).