«لغت نامه دهخدا»
[جَ] (اِخ) ابن مهج. مکنی به ابامسهر و مشهور بروایت داستانها دربارهء زنان بود. رجوع به عقد الفرید ج 8 ص 158، 159، 160، 163 شود.