جعدسا

«لغت نامه دهخدا»

[جَ] (اِ مرکب) چیزی که بدان جعد بشویند مثل گل سرشوی. (آنندراج) :
ز گل در خون سرشته جعدسایش
دل مژگان گزیده سنگ پایش.زلالی.