جعد شدن

«لغت نامه دهخدا»

[جَ شُ دَ] (مص مرکب)تجعد. (تاج المصادر بیهقی). مجعد گردیدن موی. دارای چین و شکنج شدن موی.
- جعد شدن موی؛ تجعد. مجعد گردیدن موی.