«لغت نامه دهخدا»
[جَ] (ع مص) افکندن و بر زمین زدن. (اقرب الموارد) (منتهی الارب). برکندن و بیوکندن. (زوزنی). || برکندن و از ریشه برآوردن درخت را. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). || برآوردن گل چاه و نهر و مانند آنرا. (منتهی الارب).