«لغت نامه دهخدا»
[جَ فَ] (اِخ) ابن قدامه بن زیاد کاتب مکنی به ابوالقاسم. خطیب از او نام میبرد و او را یکی از بزرگان و دانشمندان فن کتابت میشمارد و در ادب و معرفت چیره دست میداند. وی کتابهایی در فن کتابت و جز آن دارد و از ابی العیناء الضریر و حمادبن اسحاق موصلی و مبرد و محمد بن عبدالله بن مالک خزاعی و کسانی چون اینان روایت حدیث کرده و ابوالفرج اصفهانی از وی روایت کرده است. مرگ او را ابومحمد عبدالله بن ابی القاسم عبدالمجیدبن بشیران الاهوازی در روز سه شنبه بیست ودوم جمادی الاَخر سال 319 ه . ق. نوشته است. (معجم الادباء). ابن البلخی در فارسنامه (چ اروپا ص 170) کتاب خراج را به جعفربن قدامه نسبت داده اما صاحب تاریخ سیستان (چ تهران ص 11) همین کتاب را به قدامه بن جعفر فرزند جعفربن قدامه نسبت داده است.