جعور

«لغت نامه دهخدا»

[جَ] (اِخ) دو آبگیر است یکی مر بنی نهشل را و دیگر مر بنی عبدالله بن ردام را که آب باران هر گاه در آن گرد آمدی نگاه داشتندی و در وقت حاجت از آن آب خوردندی. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر