«لغت نامه دهخدا»
[جُ نَ] (اِخ) ابن حارث. یکی از رواه است. رجوع شود به تاریخ الخلفاء ص 159 و سیرهء عمر بن عبدالعزیز ص 72 و 89 و 175 و 263.
