«لغت نامه دهخدا»
[جُ عَ] (اِخ) ابن سراقه الغفاری یا ضمری صحابی است. صاحب الامتاع الاسماع در بارهء او نویسد: جعیل بن سراقه مرد صالحی بود اما اسمش مذموم و ناشایست بود. وی در حفر خندق شرکت داشت. روزی رسول الله (ص) از نام او متغیر شد و او را عمرو نام نهاد و مسلمین در بارهء او میگفتند : سماه من بعد جعیل عمرواً و کان للبائس یوماً ظهراً. (از امتاع الاسماع ص222). و نیز رجوع به ص 210 و 316 و 366 و 425 همین کتاب شود.