جغدوار

«لغت نامه دهخدا»

[جُ] (ص مرکب) مانند جغد. بسان جغد. دارای خوی و رفتار جغد :
خراب عالم و ما جغدوار و این نه عجب
عجب از آن که نمانند جغد را به خراب.
سوزنی.
رجوع به جغد شود.