جغنه

«لغت نامه دهخدا»

[جَ نَ / نِ] (اِ) مرغی است فراخ چشم و زردرنگ و جغنق معرب آنست. (برهان) (آنندراج). در گناباد خراسان نوعی جغد را گویند که بفال بد گیرند.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر