«لغت نامه دهخدا»
[جَ شَ / شِ] (حامص مرکب) کار جفاپیشه. عمل جفاپیشه. عمل جفاکار. جفاکاری. جفاپیشه بودن. ستم و ظلم را پیشهء خود ساختن. رجوع به جفاپیشه و ظلم شود.
