جفا دیدن

«لغت نامه دهخدا»

[جَ دَ] (مص مرکب) جفا بردن. متحمل جفا و ستم شدن. بار ظلم و بیداد کسی را کشیدن :
اگر گم کند راه آموزگار
سزد گر جفا بیند از روزگار.فردوسی.
هر آن طفل کو جور آموزگار
نبیند، جفا بیند از روزگار.سعدی.
جور و جفا دیدی و رنج و عتاب کشیدی. (گلستان سعدی). رجوع به جفا بردن شود.