«لغت نامه دهخدا»
[جَ تَ] (مص مرکب) جفا ورزیدن بکسی. جفا روا داشتن کسی را : گرچه جفا دارد با عاقلان زشت نگویند ز بهر تراش.ناصرخسرو. رجوع به جفا و جفا پسندیدن شود.