«لغت نامه دهخدا»
[جَ رَ تَ] (مص مرکب) ستم رسیدن از کسی بدیگری. جفا وارد آمدن. ظلم و بیداد رسیدن : عیبی نباشد از تو که بر ما جفا رود مجنون ز آستانهء لیلی کجا رود.سعدی. گر ز دست زلف مشکینت خطائی رفت رفت ور ز هندوی شما بر ما جفائی رفت رفت. حافظ.