«لغت نامه دهخدا»
[جَ فَ دَ] (مص مرکب) امر بآزار و جفای کسی کردن. فرمان جفا و بیداد در بارهء کسی دادن. تجفیه. رجوع به شواهد ذیل جفا شود.
